Zespół Szkół Zawodowych Nr 2 będzie zamknięty od 12 marca do 10 kwietnia

Rodzicom dzieci w wieku do lat 8 przysługuje dodatkowy zasiłek opiekuńczy w wymiarze 14 dni, który nie wlicza się do ogólnego limitu 60 dni zasiłku opiekuńczego. Aby uzyskać dodatkowy zasiłek opiekuńczy wystarczy złożyć oświadczenie do swojego pracodawcy. Wzór oświadczenia można pobrać na stronie internetowej ZUS www.zus.pl.
W przypadku pytań i wątpliwości należy kontaktować się z dyrekcją szkoły/przedszkola, do której uczęszcza dziecko, bądź z Wydziałem Oświaty w Urzędzie Miasta Ostrołęki,
nr tel.: +48 (29) 764 68 11 numery wewnętrzne: 285, 289, 245, 253.

Informacja o czasowym zawieszeniu zajęć dydaktyczno-wychowawczych - Ministerstwo Edukacji Narodowej 03.11.2020


Więcej w zakładce Rekrutacj i na naszej stronie

ZARYS WYDARZEŃ Z HISTORII
Zespołu Szkół Zawodowych Nr 2
im. 5 Pułku Ułanów Zasławskich w Ostrołęce
 
Kurpiowszczyzna w całej swojej historii nie należała do atrakcyjnych gospodarczo regionów Polski ze względu na brak surowców oraz na mało żyzne, piaszczyste tereny w większości pokryte lasami sosnowymi. Region był więc ubogi, nie istniał tutaj żaden przemysł. Ludność zajmowała się głównie mało wydajnym rolnictwem i korzystała z bogactw leśnych.
Ostrołęka była niewielkim miastem regionu, w którym istniało drobne rzemiosło, funkcjonowały urzędy; miejski i powiatowy oraz kilka szkół. II wojna światowa dokonała ponadto znacznych zniszczeń i rozproszyła mieszkańców. Po jej zakończeniu, ludność liczyła kilkanaście tysięcy, bez zaplecza gospodarczego, ze słabą infrastrukturą mieszkaniową, oświatową i kulturalną. Rozpoczęła się odbudowa miasta ze zniszczeń wojennych. Ówczesne władze centralne podjęły decyzje o uprzemysłowieniu najbardziej zaniedbanych regionów kraju. W programie tym znalazła się także Ostrołęka. W połowie lat pięćdziesiątych rozpoczęło się wielkie uprzemysłowienie miasta. W Ostrołęce - Wojciechowicach zlokalizowano Elektrociepłownię, która po kolejnych etapach rozbudowy stanowi obecnie Zespół Elektrowni Ostrołęka. Kolejnym dużym zakładem powstałym wówczas, była Fabryka Celulozy i Papieru, obecnie jest to INTERCLL S.A. Jednocześnie z wielkim przemysłem zaczęło rozwijać się budownictwo, dzięki któremu zaczęły powstawać pierwsze osiedla mieszkaniowe i łączność. Rozpoczęła się wielka migracja ubogiej ludności Kurpiowszczyzny do Ostrołęki. Czekała tu na nią praca i mieszkania.
 
 1959/61 r.
 
           Rosnące potrzeby rynku pracy na wykwalifikowanych robotników oraz kadrę techniczną, szczególnie po uruchomieniu w 1959 r Ostrołęckiej Fabryki Celulozy i Papieru, przyczyniły się do uruchomienia 1 września 1961 r Zasadniczej Szkoły dla Pracujących przy OFCiP (kolejne nazwy OZCP i INTERCELL S.A.). Dyrektorem szkoły został Edward Załuska. Zajęcia praktyczne młodzież szkoły przyzakładowej, przez cały okres istnienia odbywała w OFCiP
1962 r.
1 września 1962 r zarządzeniem Ministra Oświaty zostało powołane Technikum Przemysłu Papierniczego w Ostrołęce – Wojciechowicach. Nabór kandydatów do szkoły przeprowadził inż. Edward Chojnicki - dyrektor Technikum Elektrycznego w Ostrołęce. Przyjęto 82 uczniów z Ostrołęki i okolic. Dyrektorem zorganizowanej szkoły i istniejącej już Zasadniczej Szkoły Przyzakładowej został inż. Tadeusz Rossa.
Mimo bardzo skromnej bazy lokalowej szkoła rozwijała się szybko. Uczniowie, których z każdym rokiem przybywało więcej, początkowo uczyli się w małym starym budynku nieopodal OZCP przy ul. I Armii Wojska Polskiego w pobliżu Elektrociepłowni. Ze względu na trudne warunki lokalowe, młodzież uczyła się także w biurowcach zakładów papierniczych i w tzw. Domu Sportowca ( był on w tym samym miejscu co obecnie ale zbudowany z drewna, później spłonął) i nowo wybudowanym wówczas budynku Szkoły Podstawowej Nr 4 w Ostrołęce – Wojciechowicach. Imprezy szkolne, których było bardzo dużo odbywały się w Zakładowym Domu Kultury (do 2001 r. Ostrołęckie Centrum Kultury) w Ostrołęce – Wojciechowicach.
 
1965 r.
 
W maju 1965r. został wbudowany kamień węgielny pod nowy gmach szkolny /dotychczas funkcjonujący przy ul. Batalionu Czwartaków 6.
 
1966 r.
 
1 września 1966r. Wiceminister Oświaty i Wychowania dr Michał Godlewski dokonał uroczystego otwarcia nowej szkoły. Była to pierwsza szkoła w północnym regionie Polski wybudowana z wielkiej płyty (najnowocześniejszą wówczas technologią), w ciągu 1 roku i 4 m-cy. W kolejnych latach na terenie o pow. 4 ,8 ha przeznaczonym na kompleks szkolny powstawały; warsztaty , internat na 360 miejsc, pawilon tzw. chemiczny, boiska atletyczne, strzelnica.
 
1967 r.
 
1 września 1967 r. powstała Państwowa Szkoła Techniczna.
 
1 września 1967 r. oddano do użytku Warsztaty Szkolne, w których młodzież klas technicznych odbywała zajęcia praktyczne.
 
1968 r.
 
21 lutego 1968r -zarządzeniem Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, Technikum Przemysłu Papierniczego otrzymało imię „Bohaterów Związku Radzieckiego – Wiery Bielik i Tatiany Makarowej”. Data nadania imienia została ustanowiona datą święta szkoły, w którym corocznie uczestniczyły władze polityczne, przedstawiciele ambasady ZSRR w Polsce oraz młodzież i nauczyciele ze szkół w Kierczi i Kałudze.
 
1 września 1968 r. decyzją Kuratorium Okręgu szkolnego Warszawskiego, powołano Zasadniczą Szkołę Zawodowa Nr 3.
 
W roku szkolnym 1967/68 powstało boisko lekkoatletyczne. Poza pracami specjalistycznymi zostało wykonane w czynie społecznym przez młodzież, rodziców i nauczycieli z Romanem Filipowiczem na czele.
 
W roku 1968/69 oddano do użytku młodzieży Internat na 360 miejsc.
 
 
Oprac. Wiesława Gałka